votta
sagnorð
Merkingar
- 1.
með þolfalli staðfesta (e-ð) með undirskrift eða munnlega
- hún vottaði sakleysi mannsins fyrir rétti
- nú á bara eftir að votta kaupsamninginn
- 2.
með þágufalli og þolfalli láta (e-ð) í ljós
- hún vottaði honum samúð sína
- bæjarbúar vottuðu skáldinu virðingu sína með því að reisa styttu
- 3.
það vottar fyrir vonbrigðum í rödd hennar
það eru dálítil vonbrigði í rödd hennar
- í svip hans vottaði ekki fyrir gamansemi
Beyging
vottaði vottað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvottavottaðiégvottivottaði
þúvottarvottaðirþúvottirvottaðir
húnvottarvottaðihúnvottivottaði
viðvottumvottuðumviðvottumvottuðum
þiðvottiðvottuðuðþiðvottiðvottuðuð
þauvottavottuðuþauvottivottuðu
þaðvottarvottaðiþaðvottivottaði
| nafnháttur | votta |
|---|---|
| sagnbót | vottað |
| boðháttur eintölu | vottaðu |
| boðháttur fleirtölu | vottið |
| stýfður boðháttur | votta |
| lýsingarháttur nútíðar | vottandi |
kk.kvk.hk.
nf.vottaðurvottuðvottað
þf.vottaðanvottaðavottað
þgf.vottuðumvottaðrivottuðu
ef.vottaðsvottaðrarvottaðs
nf.vottaðirvottaðarvottuð
þf.vottaðavottaðarvottuð
þgf.vottuðum
ef.vottaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvottastvottaðistégvottistvottaðist
þúvottastvottaðistþúvottistvottaðist
húnvottastvottaðisthúnvottistvottaðist
viðvottumstvottuðumstviðvottumstvottuðumst
þiðvottistvottuðustþiðvottistvottuðust
þauvottastvottuðustþauvottistvottuðust
| nafnháttur | vottast |
|---|---|
| sagnbót | vottast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvottastuvottaðistuþúvottistuvottaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvottarðuvottaðirðuþúvottirðuvottaðirðu
þiðvottiðivottuðuðiþiðvottiðivottuðuði