á
sagnorð á-reita með þolfalli
sýna (e-m) óvelkomna athygli
- ég þori ekki að áreita hann meðan hann er í slæmu skapi
- þessi hugsun hefur áreitt mig lengi
- hún segir að maðurinn hafi áreitt sig kynferðislega
Beyging
‑reitti ‑reitt beygist eins og reita
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égáreitiáreittiégáreitiáreitti
þúáreitiráreittirþúáreitiráreittir
húnáreitiráreittihúnáreitiáreitti
viðáreitumáreittumviðáreitumáreittum
þiðáreitiðáreittuðþiðáreitiðáreittuð
þauáreitaáreittuþauáreitiáreittu
| nafnháttur | áreita |
|---|---|
| sagnbót | áreitt |
| boðháttur eintölu | áreittu |
| boðháttur fleirtölu | áreitið |
| stýfður boðháttur | áreit |
| lýsingarháttur nútíðar | áreitandi |
kk.kvk.hk.
nf.áreitturáreittáreitt
þf.áreittanáreittaáreitt
þgf.áreittumáreittriáreittu
ef.áreittsáreittraráreitts
nf.áreittiráreittaráreitt
þf.áreittaáreittaráreitt
þgf.áreittum
ef.áreittra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúáreitirðuáreittirðuþúáreitirðuáreittirðu
þiðáreitiðiáreittuðiþiðáreitiðiáreittuði