Yrða

ásaka

sagnorð á-saka með þolfalli

bera sakargiftir á (e-n), saka (e-n) (um e-ð)

  • hann ásakaði sjálfan sig um kjarkleysi
  • hún ásakaði hann um að hafa stolið peningum
  • hann ásakar mig fyrir að hafa gert þessi mistök
  • þau voru ásökuð um fégræðgi

sjá ásakandi

Tengd orð

Beyging

‑sakaði ‑sakað beygist eins og saka