úr
sagnorð úr-kynjast miðmynd
verða lélegri á einhvern hátt en fyrri kynslóðir sömu ættar, vegna innri skyldleika eða sjúkdóms
- kindastofninn hefur úrkynjast mjög í þessum landshluta
sjá úrkynjaður
Beyging
úr
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égúrkynjast úrkynjaðist égúrkynjist úrkynjaðist
þúúrkynjast úrkynjaðist þúúrkynjist úrkynjaðist
húnúrkynjast úrkynjaðist húnúrkynjist úrkynjaðist
viðúrkynjumst úrkynjuðumst viðúrkynjumst úrkynjuðumst
þiðúrkynjist úrkynjuðust þiðúrkynjist úrkynjuðust
þauúrkynjast úrkynjuðust þauúrkynjist úrkynjuðust
| nafnháttur | úr |
|---|---|
| sagnbót | úr |
| boðháttur eintölu | úr |
| boðháttur fleirtölu | úr |
kk.kvk.hk.
nf.úrkynjaður úrkynjuð úrkynjað
þf.úrkynjaðan úrkynjaða úrkynjað
þgf.úrkynjuðum úrkynjaðri úrkynjuðu
ef.úrkynjaðs úrkynjaðrar úrkynjaðs
nf.úrkynjaðir úrkynjaðar úrkynjuð
þf.úrkynjaða úrkynjaðar úrkynjuð
þgf.úrkynjuðum
ef.úrkynjaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúúrkynjastu úrkynjaðistu þúúrkynjistu úrkynjaðistu