úrkynjun
nafnorð, kvenkyn
það að úrkynjast, verða lélegri en fyrri kynslóðir sömu ættar, vegna innri skyldleika eða sjúkdóms
Samheiti
- úrætting,
- úrættun
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu úrkynjunar
eintala
án greinismeð greini
nf.úrkynjunúrkynjunin
þf.úrkynjunúrkynjunina
þgf.úrkynjunúrkynjuninni
ef.úrkynjunarúrkynjunarinnar