út
lýsingarorð út-bær
sjá einnig útbær nafnorð, karlkyn
sem getur misst e-ð
vera ekki útbær á peninga
Beyging
‑bær ‑bært miðstig ‑bærari efsta stig ‑bærastur beygist eins og bær
kk.kvk.hk.
nf.útbær útbær útbært
þf.útbæran útbæra útbært
þgf.útbærum útbærri útbæru
ef.útbærs útbærrar útbærs
nf.útbærir útbærar útbær
þf.útbæra útbærar útbær
þgf.útbærum
ef.útbærra
nf.útbæri útbæra útbæra
aukaföllútbæra útbæru útbæra
öll föllútbæru
öll föllútbærari útbærari útbærara
öll föllútbærari
kk.kvk.hk.
nf.útbærastur útbærust útbærast
þf.útbærastan útbærasta útbærast
þgf.útbærustum útbærastri útbærustu
ef.útbærasts útbærastrar útbærasts
nf.útbærastir útbærastar útbærust
þf.útbærasta útbærastar útbærust
þgf.útbærustum
ef.útbærastra
nf.útbærasti útbærasta útbærasta
aukaföllútbærasta útbærustu útbærasta
öll föllútbærustu