út bær
nafnorð, karlkyn
út-bær
sjá einnig útbær lýsingarorð
bær sem stendur utarlega á nesi eða við strönd
Beyging
eignarfall eintölu ‑bæjar nefnifall fleirtölu ‑bæir beygist eins og bær
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.útbær útbærinn nf.útbæir útbæirnir
þf.útbæútbæinn þf.útbæi útbæina
þgf.útbæútbænum þgf.útbæjum útbæjunum
ef.útbæjar útbæjarins ef.útbæja útbæjanna