Yrða

útburður

nafnorð, karlkyn

út-burður

Merkingar

  1. 1.

    það að bera út, t.d. blað

    • hann notar hjól við útburð blaðsins
  2. 2.

    lögfræði fullnustugerð sýslumanns sem felst í því að skylda gerðarþola til að víkja af fasteign eða til að láta gerðarbeiðanda af hendi umráð hennar að einhverju leyti eða öllu, eða til að fjarlægja tiltekna hluti

    • útburður leigutaka úr húsnæði
  3. 3.

    það að leggja ungbarn út á víðavang til þess að það deyi

    • talið er að ástæður útburðar hafi verið fólksfjöldavandamál
  4. 4.

    barn sem borið er út

Samheiti
  • barnaútburður
Tengd orð

Beyging

eignarfall eintölu ‑burðar beygist eins og burður