af
sagnorð af-rækja með þolfalli
vanrækja (e-ð)
- hann afrækti heimilið meira og meira
Beyging
af
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égafræki afrækti égafræki afrækti
þúafrækir afræktir þúafrækir afræktir
húnafrækir afrækti húnafræki afrækti
viðafrækjum afræktum viðafrækjum afræktum
þiðafrækið afræktuð þiðafrækið afræktuð
þauafrækja afræktu þauafræki afræktu
| nafnháttur | af |
|---|---|
| sagnbót | af |
| boðháttur eintölu | af |
| boðháttur fleirtölu | af |
| stýfður boðháttur | af |
| lýsingarháttur nútíðar | af |
kk.kvk.hk.
nf.afræktur afrækt afrækt
þf.afræktan afrækta afrækt
þgf.afræktum afræktri afræktu
ef.afrækts afræktrar afrækts
nf.afræktir afræktar afrækt
þf.afrækta afræktar afrækt
þgf.afræktum
ef.afræktra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égafrækist afræktist égafrækist afræktist
þúafrækist afræktist þúafrækist afræktist
húnafrækist afræktist húnafrækist afræktist
viðafrækjumst afræktumst viðafrækjumst afræktumst
þiðafrækist afræktust þiðafrækist afræktust
þauafrækjast afræktust þauafrækist afræktust
| nafnháttur | af |
|---|---|
| sagnbót | af |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúafrækistu afræktistu þúafrækistu afræktistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúafrækirðu afræktirðu þúafrækirðu afræktirðu
þiðafrækiði afræktuði þiðafrækiði afræktuði