af
sagnorð af-sanna með þolfalli
leggja fram sönnun þess að e-ð sé ekki
- það er búið að afsanna þessa kenningu
Beyging
‑sannaði ‑sannað beygist eins og sanna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égafsanna afsannaði égafsanni afsannaði
þúafsannar afsannaðir þúafsannir afsannaðir
húnafsannar afsannaði húnafsanni afsannaði
viðafsönnum afsönnuðum viðafsönnum afsönnuðum
þiðafsannið afsönnuðuð þiðafsannið afsönnuðuð
þauafsanna afsönnuðu þauafsanni afsönnuðu
| nafnháttur | af |
|---|---|
| sagnbót | af |
| boðháttur eintölu | af |
| boðháttur fleirtölu | af |
| stýfður boðháttur | af |
| lýsingarháttur nútíðar | af |
kk.kvk.hk.
nf.afsannaður afsönnuð afsannað
þf.afsannaðan afsannaða afsannað
þgf.afsönnuðum afsannaðri afsönnuðu
ef.afsannaðs afsannaðrar afsannaðs
nf.afsannaðir afsannaðar afsönnuð
þf.afsannaða afsannaðar afsönnuð
þgf.afsönnuðum
ef.afsannaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égafsannast afsannaðist égafsannist afsannaðist
þúafsannast afsannaðist þúafsannist afsannaðist
húnafsannast afsannaðist húnafsannist afsannaðist
viðafsönnumst afsönnuðumst viðafsönnumst afsönnuðumst
þiðafsannist afsönnuðust þiðafsannist afsönnuðust
þauafsannast afsönnuðust þauafsannist afsönnuðust
| nafnháttur | af |
|---|---|
| sagnbót | af |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúafsannastu afsannaðistu þúafsannistu afsannaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúafsannarðu afsannaðirðu þúafsannirðu afsannaðirðu
þiðafsanniði afsönnuðuði þiðafsanniði afsönnuðuði