af saka
sagnorð af-saka með þolfalli
losa (e-n eða e-a hegðun) undan sekt
- hann afsakaði framkomu sína daginn áður
- hún afsakar sig alltaf með mikilli umferð á morgnana
afsakaðu mig
afsakið
sjá afsakaður
Tengd orð
Beyging
‑sakaði ‑sakað beygist eins og saka
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égafsaka afsakaði égafsaki afsakaði
þúafsakar afsakaðir þúafsakir afsakaðir
húnafsakar afsakaði húnafsaki afsakaði
viðafsökum afsökuðum viðafsökum afsökuðum
þiðafsakið afsökuðuð þiðafsakið afsökuðuð
þauafsaka afsökuðu þauafsaki afsökuðu
| nafnháttur | af |
|---|---|
| sagnbót | af |
| boðháttur eintölu | af |
| boðháttur fleirtölu | af |
| stýfður boðháttur | af |
| lýsingarháttur nútíðar | af |
kk.kvk.hk.
nf.afsakaður afsökuð afsakað
þf.afsakaðan afsakaða afsakað
þgf.afsökuðum afsakaðri afsökuðu
ef.afsakaðs afsakaðrar afsakaðs
nf.afsakaðir afsakaðar afsökuð
þf.afsakaða afsakaðar afsökuð
þgf.afsökuðum
ef.afsakaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égafsakast afsakaðist égafsakist afsakaðist
þúafsakast afsakaðist þúafsakist afsakaðist
húnafsakast afsakaðist húnafsakist afsakaðist
viðafsökumst afsökuðumst viðafsökumst afsökuðumst
þiðafsakist afsökuðust þiðafsakist afsökuðust
þauafsakast afsökuðust þauafsakist afsökuðust
| nafnháttur | af |
|---|---|
| sagnbót | af |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúafsakastu afsakaðistu þúafsakistu afsakaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúafsakarðu afsakaðirðu þúafsakirðu afsakaðirðu
þiðafsakiði afsökuðuði þiðafsakiði afsökuðuði