af
sagnorð af-segja með þolfalli
afsegja sig frá verkinu
tilkynna að maður sé hættur verkinu
Beyging
‑sagði ‑sagt beygist eins og segja
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égafsegi afsagði égafsegi afsegði
þúafsegir afsagðir þúafsegir afsegðir
húnafsegir afsagði húnafsegi afsegði
viðafsegjum afsögðum viðafsegjum afsegðum
þiðafsegið afsögðuð þiðafsegið afsegðuð
þauafsegja afsögðu þauafsegi afsegðu
| nafnháttur | af |
|---|---|
| sagnbót | af |
| boðháttur eintölu | af |
| boðháttur fleirtölu | af |
| stýfður boðháttur | af |
| lýsingarháttur nútíðar | af |
kk.kvk.hk.
nf.afsagður afsögð afsagt
þf.afsagðan afsagða afsagt
þgf.afsögðum afsagðri afsögðu
ef.afsagðs afsagðrar afsagðs
nf.afsagðir afsagðar afsögð
þf.afsagða afsagðar afsögð
þgf.afsögðum
ef.afsagðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúafsegirðu afsagðirðu þúafsegirðu afsegðirðu
þiðafsegiði afsögðuði þiðafsegiði afsegðuði