bana
nafnorð, karlkyn
bana-beður
játa syndir sínar á banabeði
... þar sem maður liggur dauðvona
Samheiti
- dánarbeður,
- líkbeður
Beyging
eignarfall eintölu ‑beðs eða ‑beðjar nefnifall fleirtölu ‑beðir beygist eins og beður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.banabeður banabeðurinn nf.banabeðir banabeðirnir
þf.banabeð banabeðinn þf.banabeði banabeðina
þgf.banabeði / banabeð banabeðinum / banabeðnum þgf.banabeðjum banabeðjunum
ef.banabeðs / banabeðjar banabeðsins / banabeðjarins ef.banabeðja banabeðjanna