bana
nafnorð, karlkyn
bana-maður
sá eða sú sem er valdur að dauða e-s
banamaður hennar
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑manns nefnifall fleirtölu ‑menn þágufall fleirtölu ‑mönnum beygist eins og maður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.banamaður banamaðurinn nf.banamenn banamennirnir
þf.banamann banamanninn þf.banamenn banamennina
þgf.banamanni banamanninum þgf.banamönnum banamönnunum
ef.banamanns banamannsins ef.banamanna banamannanna