dánar
nafnorð, karlkyn
dánar-beður
rúmlega deyjandi manns
- hún giftist honum á dánarbeði hans
- ég var við dánarbeð vinar míns
Samheiti
- banabeður,
- líkbeður
Beyging
eignarfall eintölu ‑beðs eða ‑beðjar nefnifall fleirtölu ‑beðir beygist eins og beður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.dánarbeður dánarbeðurinn nf.dánarbeðir dánarbeðirnir
þf.dánarbeð dánarbeðinn þf.dánarbeði dánarbeðina
þgf.dánarbeði / dánarbeð dánarbeðinum / dánarbeðnum þgf.dánarbeðjum dánarbeðjunum
ef.dánarbeðs / dánarbeðjar dánarbeðsins / dánarbeðjarins ef.dánarbeðja dánarbeðjanna