Yrða

brenna 1

sagnorð

sjá einnig brenna nafnorð, kvenkyn

Merkingar

  1. 1.

    taka eld, eyðast í eldi

    • pappírinn brennur
    • húsið brann til grunna
    • eldspýtan brann upp
    • brenna til kaldra kola

      brenna alveg upp

  2. 2.

    gefa frá sér eld, loga

    • eldur brennur í arninum
    • eldurinn brann í augum hans
  3. 3.

    vera heitur, ákafur

    • ástin brennur í brjósti hans
    • ég brenn af óþolinmæði
  4. 4.

    brenna á

    • spurningin brennur á mér

      spurningin er áleitin, mig dauðlangar að bera hana upp

  5. 5.

    brenna fyrir

    • með þolfalli eða þágufalli brenna fyrir þetta/þessu

      hafa mikinn áhuga á þessu, gefa sig allan í þetta

  6. 6.

    brenna út

    1. a.
      • kertið brennur út

        kertið brennur upp til agna, eyðist

    2. b.
      • verða þurrausinn í starfi, missa neistann

        • hann kenndi við menntaskólann þar til hann brann alveg út
  7. 7.

    brenna við

    • ofhitna í potti og festast við botninn

      • sósan er brunnin við
    • það vill brenna við að öryggi sé ónógt

      það vill henda, það kemur stundum fyrir að ...

Orðasambönd

  • láta sér ekki allt fyrir brjósti brenna

    vera hugaður, kaldur, kjarkmikill

sjá brenna 2 sagnorð, brunninn

Beyging

brenn brann brunnum brunnið