Yrða

brenna 2

sagnorð

sjá einnig brenna nafnorð, kvenkyn

Merkingar

  1. 1.

    með þolfalli eða þágufalli eyða (e-u) í eldi, láta (e-ð) loga

    • hún brenndi bréfin í arninum
    • hann brennir gömlu dagblöðunum
    • allur úrgangur er brenndur
  2. 2.

    með þolfalli svíða (e-ð) með hita eða eldi

    • kaffið er brennt og malað
    • brenna sig

      • ég brenndi mig á heitu vatni
  3. 3.

    með þágufalli nota (e-ð) sem eldsneyti

    • flugvélin brennir miklu eldsneyti
  4. 4.

    með þágufalli brjóta (fæðu) niður í efnaskiptum líkamans

    • líkaminn brennir fæðunni
  5. 5.
    • með þolfalli brenna sig á þessu

      gera þessi mistök, fara illa út úr þessu

      • margir hafa brennt sig á því að taka of há lán
  6. 6.

    hraða sér eitthvert á bíl, bruna

    • þau brenndu í kaupstaðinn

Orðasambönd

  • hafa nóg að bíta og brenna

    hafa næg efni til að framfleyta sér

sjá brenna 1 sagnorð, brennast

Beyging

brenndi brennt