brenni merkja
sagnorð brenni-merkja með þolfalli
merkja (e-n) með brennimarki
- í gamla daga voru brotamenn brennimerktir
Beyging
‑merkti ‑merkt beygist eins og merkja
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbrennimerki brennimerkti égbrennimerki brennimerkti
þúbrennimerkir brennimerktir þúbrennimerkir brennimerktir
húnbrennimerkir brennimerkti húnbrennimerki brennimerkti
viðbrennimerkjum brennimerktum viðbrennimerkjum brennimerktum
þiðbrennimerkið brennimerktuð þiðbrennimerkið brennimerktuð
þaubrennimerkja brennimerktu þaubrennimerki brennimerktu
| nafnháttur | brenni |
|---|---|
| sagnbót | brenni |
| boðháttur eintölu | brenni |
| boðháttur fleirtölu | brenni |
| stýfður boðháttur | brenni |
| lýsingarháttur nútíðar | brenni |
kk.kvk.hk.
nf.brennimerktur brennimerkt brennimerkt
þf.brennimerktan brennimerkta brennimerkt
þgf.brennimerktum brennimerktri brennimerktu
ef.brennimerkts brennimerktrar brennimerkts
nf.brennimerktir brennimerktar brennimerkt
þf.brennimerkta brennimerktar brennimerkt
þgf.brennimerktum
ef.brennimerktra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbrennimerkist brennimerktist égbrennimerkist brennimerktist
þúbrennimerkist brennimerktist þúbrennimerkist brennimerktist
húnbrennimerkist brennimerktist húnbrennimerkist brennimerktist
viðbrennimerkjumst brennimerktumst viðbrennimerkjumst brennimerktumst
þiðbrennimerkist brennimerktust þiðbrennimerkist brennimerktust
þaubrennimerkjast brennimerktust þaubrennimerkist brennimerktust
| nafnháttur | brenni |
|---|---|
| sagnbót | brenni |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbrennimerkistu brennimerktistu þúbrennimerkistu brennimerktistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbrennimerkirðu brennimerktirðu þúbrennimerkirðu brennimerktirðu
þiðbrennimerkiði brennimerktuði þiðbrennimerkiði brennimerktuði