bruma
sagnorð
fá nýtt brum, nýjan vöxt fremst á greinar
- runnarnir mínir eru farnir að bruma
Beyging
brumaði brumað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbrumabrumaðiégbrumibrumaði
þúbrumarbrumaðirþúbrumirbrumaðir
húnbrumarbrumaðihúnbrumibrumaði
viðbrumumbrumuðumviðbrumumbrumuðum
þiðbrumiðbrumuðuðþiðbrumiðbrumuðuð
þaubrumabrumuðuþaubrumibrumuðu
| nafnháttur | bruma |
|---|---|
| sagnbót | brumað |
| boðháttur eintölu | brumaðu |
| boðháttur fleirtölu | brumið |
| stýfður boðháttur | bruma |
| lýsingarháttur nútíðar | brumandi |
kk.kvk.hk.
nf.brumaðurbrumuðbrumað
þf.brumaðanbrumaðabrumað
þgf.brumuðumbrumaðribrumuðu
ef.brumaðsbrumaðrarbrumaðs
nf.brumaðirbrumaðarbrumuð
þf.brumaðabrumaðarbrumuð
þgf.brumuðum
ef.brumaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbrumastbrumaðistégbrumistbrumaðist
þúbrumastbrumaðistþúbrumistbrumaðist
húnbrumastbrumaðisthúnbrumistbrumaðist
viðbrumumstbrumuðumstviðbrumumstbrumuðumst
þiðbrumistbrumuðustþiðbrumistbrumuðust
þaubrumastbrumuðustþaubrumistbrumuðust
| nafnháttur | brumast |
|---|---|
| sagnbót | brumast |