bruna
sagnorð
fara hratt (á bíl, sleða eða öðru farartæki)
- ég brunaði í einum rykk norður í land
- krakkarnir brunuðu niður brekkuna á sleðum
Tengd orð
Beyging
brunaði brunað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbrunabrunaðiégbrunibrunaði
þúbrunarbrunaðirþúbrunirbrunaðir
húnbrunarbrunaðihúnbrunibrunaði
viðbrunumbrunuðumviðbrunumbrunuðum
þiðbruniðbrunuðuðþiðbruniðbrunuðuð
þaubrunabrunuðuþaubrunibrunuðu
| nafnháttur | bruna |
|---|---|
| sagnbót | brunað |
| boðháttur eintölu | brunaðu |
| boðháttur fleirtölu | brunið |
| stýfður boðháttur | bruna |
| lýsingarháttur nútíðar | brunandi |
kk.kvk.hk.
nf.brunaðurbrunuðbrunað
þf.brunaðanbrunaðabrunað
þgf.brunuðumbrunaðribrunuðu
ef.brunaðsbrunaðrarbrunaðs
nf.brunaðirbrunaðarbrunuð
þf.brunaðabrunaðarbrunuð
þgf.brunuðum
ef.brunaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbrunarðubrunaðirðuþúbrunirðubrunaðirðu
þiðbruniðibrunuðuðiþiðbruniðibrunuðuði