bruna
nafnorð, karlkyn
bruna-boði
bjalla eða sírena sem er ræst eða fer sjálfkrafa í gang við bruna
Beyging
eignarfall eintölu ‑boða nefnifall fleirtölu ‑boðar beygist eins og boði
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.brunaboði brunaboðinn nf.brunaboðar brunaboðarnir
þf.brunaboða brunaboðann þf.brunaboða brunaboðana
þgf.brunaboða brunaboðanum þgf.brunaboðum brunaboðunum
ef.brunaboða brunaboðans ef.brunaboða brunaboðanna