dekka
sagnorð með þolfalli
Merkingar
- 1.
óformlegt duga (fyrir e-u), nægja (til e-s), ná yfir (e-ð)
- peningarnir gætu dekkað ferðakostnaðinn
- 2.
leggja á borð
- þjónarnir dekkuðu borðin
sjá dekkaður
Beyging
dekkaði dekkað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdekkadekkaðiégdekkidekkaði
þúdekkardekkaðirþúdekkirdekkaðir
húndekkardekkaðihúndekkidekkaði
viðdekkumdekkuðumviðdekkumdekkuðum
þiðdekkiðdekkuðuðþiðdekkiðdekkuðuð
þaudekkadekkuðuþaudekkidekkuðu
| nafnháttur | dekka |
|---|---|
| sagnbót | dekkað |
| boðháttur eintölu | dekkaðu |
| boðháttur fleirtölu | dekkið |
| stýfður boðháttur | dekka |
| lýsingarháttur nútíðar | dekkandi |
kk.kvk.hk.
nf.dekkaðurdekkuðdekkað
þf.dekkaðandekkaðadekkað
þgf.dekkuðumdekkaðridekkuðu
ef.dekkaðsdekkaðrardekkaðs
nf.dekkaðirdekkaðardekkuð
þf.dekkaðadekkaðardekkuð
þgf.dekkuðum
ef.dekkaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdekkastdekkaðistégdekkistdekkaðist
þúdekkastdekkaðistþúdekkistdekkaðist
húndekkastdekkaðisthúndekkistdekkaðist
viðdekkumstdekkuðumstviðdekkumstdekkuðumst
þiðdekkistdekkuðustþiðdekkistdekkuðust
þaudekkastdekkuðustþaudekkistdekkuðust
| nafnháttur | dekkast |
|---|---|
| sagnbót | dekkast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdekkastudekkaðistuþúdekkistudekkaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdekkarðudekkaðirðuþúdekkirðudekkaðirðu
þiðdekkiðidekkuðuðiþiðdekkiðidekkuðuði