deyða
sagnorð með þolfalli
drepa (e-n), taka (e-n) af lífi
- bóndinn varð að deyða tíu skepnur
- fellibylurinn deyddi mörg hundruð manns
Beyging
deyddi deytt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdeyðideyddiégdeyðideyddi
þúdeyðirdeyddirþúdeyðirdeyddir
húndeyðirdeyddihúndeyðideyddi
viðdeyðumdeyddumviðdeyðumdeyddum
þiðdeyðiðdeydduðþiðdeyðiðdeydduð
þaudeyðadeydduþaudeyðideyddu
| nafnháttur | deyða |
|---|---|
| sagnbót | deytt |
| boðháttur eintölu | deyddu |
| boðháttur fleirtölu | deyðið |
| stýfður boðháttur | deyð |
| lýsingarháttur nútíðar | deyðandi |
kk.kvk.hk.
nf.deyddurdeydddeytt
þf.deyddandeyddadeytt
þgf.deyddumdeyddrideyddu
ef.deyddsdeyddrardeydds
nf.deyddirdeyddardeydd
þf.deyddadeyddardeydd
þgf.deyddum
ef.deyddra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdeyðirðudeyddirðuþúdeyðirðudeyddirðu
þiðdeyðiðideydduðiþiðdeyðiðideydduði