dimitt
sagnorð dimitt-era
(um nema á lokaári í menntaskóla) búa sig undir að útskrifast með sérstakri athöfn
Beyging
dimitt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdimittera dimitteraði égdimitteri dimitteraði
þúdimitterar dimitteraðir þúdimitterir dimitteraðir
húndimitterar dimitteraði húndimitteri dimitteraði
viðdimitterum dimitteruðum viðdimitterum dimitteruðum
þiðdimitterið dimitteruðuð þiðdimitterið dimitteruðuð
þaudimittera dimitteruðu þaudimitteri dimitteruðu
| nafnháttur | dimitt |
|---|---|
| sagnbót | dimitt |
| boðháttur eintölu | dimitt |
| boðháttur fleirtölu | dimitt |
| stýfður boðháttur | dimitt |
| lýsingarháttur nútíðar | dimitt |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdimitterarðu dimitteraðirðu þúdimitterirðu dimitteraðirðu
þiðdimitteriði dimitteruðuði þiðdimitteriði dimitteruðuði