deyja

Merkingar

1. 1.

   látast, týna lífinu

   • hann fékk hjartaslag og dó

   • deyja af slysförum

     • hann dó ungur að aldri af slysförum

   • deyja af sárum sínum

   • deyja drottni sínum

     deyja

     • listamaðurinn dó drottni sínum allslaus í Kaupmannahöfn

   • deyja úr lungnabólgu

     • hún dó úr krabbameini fyrir fimm árum

   • vera að deyja úr þreytu

     • allir voru að deyja úr hlátri yfir grínþættinum
2. 2.

   sofna út af vegna drykkju

   • hann drakk mest allra í samkvæminu og dó að lokum
3. 3.

   deyja út

   1. a.

      • tónarnir deyja út

        tónarnir hljóðna smám saman

        • maðurinn fjarlægðist og skóhljóðið dó hægt út
   2. b.

      tegundin verður útdauð, hættir að vera til

      • fuglategundin deyr út

      • geirfuglinn dó út á 19. öld

Orðasambönd

• deyja ekki ráðalaus

  finna eitthvert úrræði