endur
sagnorð endur-útgefa með þolfalli
gefa e-ð út aftur
- bækur skáldkonunnar voru endurútgefnar á aldarafmælinu
Beyging
endur
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égendurútgef endurútgaf égendurútgefi endurútgæfi
þúendurútgefur endurútgafst þúendurútgefir endurútgæfir
húnendurútgefur endurútgaf húnendurútgefi endurútgæfi
viðendurútgefum endurútgáfum viðendurútgefum endurútgæfum
þiðendurútgefið endurútgáfuð þiðendurútgefið endurútgæfuð
þauendurútgefa endurútgáfu þauendurútgefi endurútgæfu
| nafnháttur | endur |
|---|---|
| sagnbót | endur |
| boðháttur eintölu | endur |
| boðháttur fleirtölu | endur |
| stýfður boðháttur | endur |
| lýsingarháttur nútíðar | endur |
kk.kvk.hk.
nf.endurútgefinn endurútgefin endurútgefið
þf.endurútgefinn endurútgefna endurútgefið
þgf.endurútgefnum endurútgefinni endurútgefnu
ef.endurútgefins endurútgefinnar endurútgefins
nf.endurútgefnir endurútgefnar endurútgefin
þf.endurútgefna endurútgefnar endurútgefin
þgf.endurútgefnum
ef.endurútgefinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúendurútgefurðu endurútgafstu þúendurútgefirðu endurútgæfirðu
þiðendurútgefiði endurútgáfuði þiðendurútgefiði endurútgæfuði