endur upptaka
nafnorð, kvenkyn
endur-upptaka lögfræði
Merkingar
- 1.
upptaka máls til nýrrar meðferðar eftir að dæmt hefur verið í því
- 2.
mál sem tekið hefur verið til dóms, en ekki dæmt í, er aftur tekið til meðferðar við þann dómstól.
Beyging
eignarfall eintölu ‑upptöku nefnifall fleirtölu ‑upptökur eignarfall fleirtölu ‑upptaka eða ‑upptakna beygist eins og upptaka
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.endurupptaka endurupptakan nf.endurupptökur endurupptökurnar
þf.endurupptöku endurupptökuna þf.endurupptökur endurupptökurnar
þgf.endurupptöku endurupptökunni þgf.endurupptökum endurupptökunum
ef.endurupptöku endurupptökunnar ef.endurupptaka / endurupptakna endurupptakanna / endurupptaknanna