endur
sagnorð endur-uppgötva með þolfalli
uppgötva eitthvað upp á nýtt
- hann enduruppgötvaði bækur bernsku sinnar
Beyging
‑uppgötvaði ‑uppgötvað beygist eins og uppgötva
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égenduruppgötva enduruppgötvaði égenduruppgötvi enduruppgötvaði
þúenduruppgötvar enduruppgötvaðir þúenduruppgötvir enduruppgötvaðir
húnenduruppgötvar enduruppgötvaði húnenduruppgötvi enduruppgötvaði
viðenduruppgötvum enduruppgötvuðum viðenduruppgötvum enduruppgötvuðum
þiðenduruppgötvið enduruppgötvuðuð þiðenduruppgötvið enduruppgötvuðuð
þauenduruppgötva enduruppgötvuðu þauenduruppgötvi enduruppgötvuðu
| nafnháttur | endur |
|---|---|
| sagnbót | endur |
| boðháttur eintölu | endur |
| boðháttur fleirtölu | endur |
| stýfður boðháttur | endur |
kk.kvk.hk.
nf.enduruppgötvaður enduruppgötvuð enduruppgötvað
þf.enduruppgötvaðan enduruppgötvaða enduruppgötvað
þgf.enduruppgötvuðum enduruppgötvaðri enduruppgötvuðu
ef.enduruppgötvaðs enduruppgötvaðrar enduruppgötvaðs
nf.enduruppgötvaðir enduruppgötvaðar enduruppgötvuð
þf.enduruppgötvaða enduruppgötvaðar enduruppgötvuð
þgf.enduruppgötvuðum
ef.enduruppgötvaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égenduruppgötvast enduruppgötvaðist égenduruppgötvist enduruppgötvaðist
þúenduruppgötvast enduruppgötvaðist þúenduruppgötvist enduruppgötvaðist
húnenduruppgötvast enduruppgötvaðist húnenduruppgötvist enduruppgötvaðist
viðenduruppgötvumst enduruppgötvuðumst viðenduruppgötvumst enduruppgötvuðumst
þiðenduruppgötvist enduruppgötvuðust þiðenduruppgötvist enduruppgötvuðust
þauenduruppgötvast enduruppgötvuðust þauenduruppgötvist enduruppgötvuðust
| nafnháttur | endur |
|---|---|
| sagnbót | endur |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúenduruppgötvastu enduruppgötvaðistu þúenduruppgötvistu enduruppgötvaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúenduruppgötvarðu enduruppgötvaðirðu þúenduruppgötvirðu enduruppgötvaðirðu
þiðenduruppgötviði enduruppgötvuðuði þiðenduruppgötviði enduruppgötvuðuði