æði

nafnorð, kvenkyn

sjá einnig æði nafnorð, hvorugkyn

Merkingar

i. e. œði, f. [óðr, adj.; Germ. wuth], a rage, fury; þá var hann gripinn af œði mikilli, 623. 12; œddisk hann … ok í þeirri œði, Barl. 105; Rannveig spratt upp af æði mikilli ok mælti, Nj. 119; hvert sinn er skjót æði eðr reiði hljóp á hann, Fms. i. 15; snú heldr upp á mik æði þinni, Al. 42; reiði mín kveykir eld í œði sinni, Sks. 634; æði er úlund, Edda 110; ef reiði er eigi stillt, snýsk hón í œði, Hom.

2.
madness, frenzy; ef menn sanna œði á hánum, þá bindi sá sem vill at úsekju, Gþl. 148, 150, K. Á. 214; þurs ríst ek þér, ergi, æði ok óþola, Skm. 36: the name of a spell-rune in Hdl. 46, read rannt at ‘Óði’ (Bugge’s emendation).

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

i. e.: id est.
f.: kvenkyn (e. feminine)
adj.: lýsingarorð (e. adjective)
Germ.: German.

Tilvitnuð rit

Barl.: Barlaams saga. (F. III.)
Nj.: Njála. (D. II.)
Fms.: Fornmanna sögur. (E. I.)
Al.: Alexanders saga. (G. I.)
Sks.: Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Edda: Edda. (C. I.)
Hom.: Hómilíu-bók. (F. II.)
Gþl.: Gulaþings-lög. (B. II.)
K. Á.: Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
Skm.: Skírnis-mál. (A. I.)
Hdl.: Hyndlu-ljóð. (A. II.)