Yrða

æðr

nafnorð, kvenkyn

sjá einnig æðr lýsingarorð

Merkingar

f., dat. and acc. æði, pl. æðar, æðir, Barl. 72; sannri lífs æð (dat.), 84; in mod. usage this word is a regular fem. nom. æð, dat. and acc. æð; thus also in old writers; hverja æð (acc.), Pass.; heit lífs-æð, 24. 12; but in plur. æðar, 48. 9, 10: [A. S. âdre; O. H. G. âdara; Germ. ader; Dan. aare; Swed. åder]:—a vein; æðr sú er pulsus heitir, Al. 161; blóð hans var allt ór æðum runnit, Fas. i. 426; æði (dat.) rennandi ok keldu, Barl. 165; Hrafn tók henni æða-blóð í hendi, í æði þeirri er hann kallaði þjótandi, Bs. i. 644; æðarnar, Al. 23, 25; þær æðar, andblásnar æðar, Skálda 169.

  1. 2.

    metaph., allar æðar undir-djúps, 623. 33; æði (dat.) eðr brunni, Stj. 30; andalegri æði, id.; ein harðla fögr æðr eða brunnr, Stj.; upprennandi æðar (gen.), 15; með tilsogligum æðrum (i. e. æðum), Sks. 628 B: líf-æð, an artery; slag-æð, the pulse; hjart-æð, also vats-æð. æða-blóð, n. a blood-letting, Bs. i. 644.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
dat.
þágufall (e. dative)
acc.
þolfall (e. accusative)
pl.
fleirtala (e. plural)
mod.
modern.
fem.
kvenkyn (e. feminine)
nom.
nefnifall (e. nominative)
plur.
fleirtala (e. plural)
A. S.
Anglo-Saxon.
O. H. G.
Old High German.
Germ.
German.
Dan.
Danish.
Swed.
Swedish.
metaph.
metaphorical, metaphorically.
gen.
eignarfall (e. genitive)
i. e.
id est.
n.
hvorugkyn (e. neuter)

Tilvitnuð rit

Barl.
Barlaams saga. (F. III.)
Pass.
Passíu-sálmar.
Al.
Alexanders saga. (G. I.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Skálda
Skálda. (H. I.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)
Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)