Yrða

æðr

lýsingarorð

sjá einnig æðr nafnorð, kvenkyn

Merkingar

  1. 1.

    i. e. œðr, adj. [from vaða, óð], fordable; áin var ó-œð, Bs. i. 349; hón (the river Rhine) var eigi œð, ok engi var brú eða farkostr yfir, Karl. 41.

  2. 2.

    f., acc. and dat. æði, [Engl. eider; see dún], an eider-duck, Skálda (Gl.); gæs, andir né æðar, Grág. ii. 347; þú sátt val bera æði í hamra, Fas. i. 485 (Hb.); svá var mörg æðr í eyjunni, at varla mátti ganga fyrir eggjum, Þorf. Karl. 412.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

i. e.
id est.
adj.
lýsingarorð (e. adjective)
f.
kvenkyn (e. feminine)
acc.
þolfall (e. accusative)
dat.
þágufall (e. dative)
Engl.
English.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Karl.
Karla-magnús saga. (G. I.)
Skálda
Skálda. (H. I.)
Grág.
Grágás. (B. I.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Hb.
Hauks-bók. (H. IV.)
Þorf. Karl.
Þorfinns saga Karlsefnis. (D. II.)