ósvift
lýsingarorð
n. adj., qs. of-svift; e-m verðr ósvift, to be stunted; þeim varð ósvift við þessa sýn. Fbr. 79; honum varð mjök ó. við óp þetta, Fb. i. 417 (vsvipt); en við þessi tiðendi varð honum svá ó., at hann mátti langa stund ekki mæla, Bs. i. 472; hinum varð svá ó. (dátt, Bs. i, l. c.) sem hann væri steini lostinn, Sturl. i. 211.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- qs.
- quasi.
- l. c.
- loco citato.
Tilvitnuð rit
- Fbr.
- Fóstbræðra saga. (D. II.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)