örðga
sagnorð
að, [örðigr], to raise, lift up, erect; Drottinn örðgar upp bundna, ok leysir fjötraða, 655 xiii. A. 3; konungr leit yfir lýðinn, örðgaði augum, lifting the eyes, with the notion of a fierce look, Fms. vii. 156 (aurgaði v. l., arþgaði, Mork. 190, l. c.); örðgask upp sem leo, to rise to one’s feet like a lion, Stj. 337.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- v. l.
- varia lectio.
- l. c.
- loco citato.
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Mork.
- Morkinskinna. (E. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)