örðigr
lýsingarorð
Merkingar
or örðugr, adj. [Lat. arduus, but not borrowed from that word]:—erect, upright, rising on end, breasting; ríss hestrinn örðigr (rears) undir honum. Fms. xi. 280; selrinn ríss upp örðigr, Bs. i. 335; liggja örðigr við hægindit í sænginni, to lie leaning high against the pillow in the bed, Bs. ii. 320; reisa kistuna örðiga til hálfs, Pr. 413; Höskuldr sneri at Odda örðigum, H. turned breasting O. boldly, Lv. 82; Bersi ferr örðigr ok leggsk hart, B. rose to breast the waves bravely, of a swimmer, Korm. 116: of a ship cutting the waves, Edda (in a verse): of a steep brink, örðugt upp á-móti, hard to breast.
- II.
metaph. difficult, arduous; en örðgu boðorð laginna, Greg. 9; hitt mun mér örðgara (örðigra, Fb. l. c.) þykkja, at lúta til Selþóris, Ó. H. 112: very freq. in mod. usage, það er örðugt.
- 2.
harsh; sumt þykkir heldr örðigt í orðum konungs, Fms. vii. 221.
- 3.
stalwart, brisk; örðigr ok sterkr, Mar.; orðigr ok allra manna bezt vígr, Fs. 129.
- 4.
a nickname, Ása hin örðiga, Gullþ.
- 2.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- Lat.
- Latin.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- l. c.
- loco citato.
- freq.
- frequent, frequently.
- mod.
- modern.
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Lv.
- Ljósvetninga saga. (D. II.)
- Korm.
- Kormáks saga. (D. II.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Greg.
- Gregory. (F. II.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Gullþ.
- Gull-Þóris saga. (D. II.)