Yrða

öreigi

lýsingarorð ör-eigi

Merkingar

and ör-eiga, adj. also used as a noun, want, destitution.

  1. 2.

    ‘out of owning,’ poor, destitute, Al. 5; ef sá maðr er ö. er þá kirkju á, N. G. L. i. 388; ef sá maðr andask er öreigi er, ok er engi maðr skyldr at gjalda skuldir hans, Grág. i. 408; öreigi ok féþurfi, Fms. ii. 80; ef þeir menn eru á skipinu er búa ómegðar-búi, ok sé menn öreiga, K. Þ. K. 90; tólf aura öreiga-mund, N. G. L. i. 27, 54, see mundr.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

adj.
lýsingarorð (e. adjective)

Tilvitnuð rit

Al.
Alexanders saga. (G. I.)
N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)
Grág.
Grágás. (B. I.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
K. Þ. K.
Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)