Yrða

örð

nafnorð, kvenkyn

f., gen. arðar, [erja, arði], a crop, produce; örð sér (sows) Yrsu burðar, the crop of the son of Yrsa, i. e. gold, Edda (in a verse); þá á leiguliði einnar arðar mála, … þá á leiguliði tvegeja mála atða, þá örð (not jörð) eina er lands-dróttinn andask á ok aðra næstu eptir, N. G. L. i. 233, Gþl. 329; þat eru þrjár arðir, 314; nú verðr maðr útlagr á jörðu manns. þá skal hann leigu hafa ef úreidd var, ok örð alla rótfasta, N. G. L. i. 40.

COMPDS: arðar leiga, u, f. rent for one year’s crop, Gpl. 330. arðar-máli, a, m. (and -mál, n.), a contract, agreement for one year, Gþl. 314, 329, 336.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
gen.
eignarfall (e. genitive)
i. e.
id est.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)
m.
karlkyn (e. masculine)
n.
hvorugkyn (e. neuter)

Tilvitnuð rit

Edda
Edda. (C. I.)
N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)
Gþl.
Gulaþings-lög. (B. II.)