Yrða

útlát

nafnorð, hvorugkyn

út-lát

Merkingar

n. pl. outlays, Fas. iii. 194, Th. 1: esp. fines (láta úti).

  1. 2.

    sing. a putting out to sea; í útláti fengu þeir veðr hvasst, Korm. 178; Englands-far albúit til útláts, Ísl. ii. 221.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

n.
hvorugkyn (e. neuter)
pl.
fleirtala (e. plural)
esp.
especially.
sing.
eintala (e. singular)

Tilvitnuð rit

Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Th.
Theophilus. (F. III.)
Korm.
Kormáks saga. (D. II.)