Yrða

útlegð

nafnorð, kvenkyn

út-legð

Merkingar

f., in Norse law, banishment, exile = Lat. exilium; vera í ú., Fms. i. 78, 222, Hkr. i. 192; útlegð ok erlending, Stj. 223; útlegðar dagar, id.: outlawry, ef landbúi er í útlegð, Gþl. 340; stefna honum fyrir ú. ok brennu, 379; útlegðar-eiðr, N. G. L. i. 161; útlegðar-eyrir, a fine, Gþl. 161; útlegðar-fé, N. G. L. i. 162; útlegðar land, Stj. 265; útlegðar-maðr, an exile, N. G. L. i. 123; útlegðar-mál, -pína, -tími, 161, H. E. i. 409, Stj.; útlegðar-verk, Gþl. 474, Grett. 149 A.

  1. 2.

    esp. in Icel. law, a fine; þriggja marka útlegð, Grág. (Kb.) i. 45; útlegðir ok öll álög, ii. 148; útlegðir þessar allar, ii. 270 A; útlegðar sök, a finable case, i. 103, 338.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
Lat.
Latin.
esp.
especially.
Icel.
Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.

Tilvitnuð rit

Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Hkr.
Heimskringla. (E. I.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)
Gþl.
Gulaþings-lög. (B. II.)
N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)
H. E.
Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)
Grett.
Grettis saga. (D. II.)
Grág.
Grágás. (B. I.)
Kb.
Konungs-bók. (B. I, C. I, etc.)