Yrða

ýla

sagnorð

sjá einnig ýla nafnorð, kvenkyn

d, [Engl. howl; Germ. heulen; Dan. hyle], to howl, yelp, of dogs, wolves; hvelpa sína … þeir ýla, Al. 31; æpa ok ýla, Fb. ii. 25; ýldu þeir sem hundar eða vargar, Fms. vii. 192; tóku þeir at ýla at honum svá sem vargar, Sks. 112; svá sem hundar ýla, Fas. ii. 211; ýla upp allir mjök hátt, Þorf. Karl. (of the Indians); djöflarnir tóku at ýla, Post. 645. 60; hér er komin Grýla, hón er að urra og ýla, Snót.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

Engl.
English.
Germ.
German.
Dan.
Danish.

Tilvitnuð rit

Al.
Alexanders saga. (G. I.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Þorf. Karl.
Þorfinns saga Karlsefnis. (D. II.)
Post.
Postula sögur. (F. III.)
Snót
Snót, poems.