þústr
nafnorð, karlkyn
Merkingar
m. [akin to þysja, þausnir?], a strong gust of wind, Magn. 486.
- 2.
a chafing, anger; þó at nökkut væri þústr á með enum yngrum mönnum, Ld. 209; þótti honum mjök vaxa þústr milli manna, í héraðinu, 210; íllr þykki mér þústr sá er vár í milli er, Fb. i. 547; úlfúð ok þústr, Hom. (St.)
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
Tilvitnuð rit
- Magn.
- Magnús saga jarls. (E. II.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)