þunn meginn
lýsingarorð þunn-meginn
adj. ‘thin of main,’ weak, feeble, Stj. 89; spelt ‘þung-meginn,’ Art. 23 (fáir ok þungmegnir), Pr. 451.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
Tilvitnuð rit
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Art.
- Artus-kappa sögur. (G. II.)