Væringi

nafnorð, karlkyn

Merkingar

a, m. [from várar], prop. a confederate, but only remaining as the name of the Warings or Northern warriors who served as body-guards to the emperors of Constantinople, for whom see esp. Har. S. Hard. ch. 3 sqq., Ó. H. ch. 267, Nj. ch. 82; Væringja-lið, the body of W., Nj. 121, Fms. vi. 135; Væringja-lög, the league, guild of the W.; ganga í V., Grett. 158 A; Væringja-seta, the guard of the W., Ld. 314, Symb. 27, Hrafn. 5; þar var mikill fjöldi Norðmanna er þeir kalla Væringja, Fms. vi. 135.

2.
in Þiðr. S. = Scandinavians; Fritila er Væringjar kalla Friðsælu, Þiðr. 18; Velent er Væringjar kalla Völund, 82, 185; er Þýðeskir menn kalla alpandýr, en Væringjar fíl, 177; þann mikla dreka er Væringjar kalla Faðmi, 181 (Fáfni, Fas. i. 173).
II.
[væra, væri], poët. fold-væringi, ‘earth-dweller,’ i. e. the snake, Eg. (in a verse).

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.: karlkyn (e. masculine)
prop.: proper, properly.
esp.: especially.
ch.: chapter.
sqq.: following.
poët.: poetically.
i. e.: id est.

Tilvitnuð rit

Ó. H.: Ólafs saga Helga. (E. I.)
Nj.: Njála. (D. II.)
Fms.: Fornmanna sögur. (E. I.)
Grett.: Grettis saga. (D. II.)
Ld.: Laxdæla saga. (D. II.)
Symb.: Symbolae. (H. IV.)
Hrafn.: Hrafnkels saga. (D. II.)
Þiðr.: Þiðreks saga. (G. I.)
Fas.: Fornaldar sögur. (C. II.)
Eg.: Egils saga. (D. II.)