af
nafnorð, hvorugkyn
af-bragð
n. used of persons, a superior, excellent person; hann var a. í vizku sinni, wonderfully clever, Fms. x. 397; a. annarra manna, man of mark, vi. 144. 2. gen. afbragðs is now frequently used as a prefix to nouns to express something surpassing—a. fagr, góðr, fríðr, etc.—a. vænleikr, surpassing beauty, Stj. 195.
COMPD: afbragðsmaðr.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- etc.
- et cetera.
- COMPD
- samsett orð (e. compound)
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)