brigðar
nafnorð, karlkyn
brigðar-maðr
m. a law term, one whose lands are escheated, but may be redeemed, Grág. ii. 253, Gþl. 290.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
Tilvitnuð rit
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Gþl.
- Gulaþings-lög. (B. II.)