Yrða

eyvit

atviksorð ey-vit

or ey-fit, ey-fvit, ey-vitar, adv. [ey = not, and vit = wight], naught; used as subst. eyvitar, gen., Hm. 93; eyvitu, dat., 27; but else used as adv., blandask eyvitar (blend not) við aðra ísa, Sks. 40 new Ed.: the proverb, eyfit týr (it boots not) þótt skyndi seinn, Mkv.; eyfit hef ek fé, I have no money, Fbr. 49 new Ed.; en biskup hafði þó eyfvit at sök við þenna mann, the bishop could do nothing with this man, Bs. i. 170; hón matti eyfit mæla eðr sofa, she could neither speak nor sleep, 180; hón mátti ok eyfit sofa, 195.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

adv.
atviksorð (e. adverb)
subst.
substantive.
gen.
eignarfall (e. genitive)
dat.
þágufall (e. dative)
Ed.
edition, editions, edited.

Tilvitnuð rit

Hm.
Hává-mál. (A. I.)
Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Mkv.
Málshátta-kvæði. (A. III.)
Fbr.
Fóstbræðra saga. (D. II.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)