Yrða

faðmr

nafnorð, karlkyn

Merkingar

m. [cp. Goth. faþa = φραγμός; A. S. fæðem; Engl. fathom; O. H. G. fadam; Germ. faden or fadem = Lat. filum; Dan. favn; Swed. famn; the root is akin to that of Gr. πετάννυμι, cp. Lat. patere, pandere, prop. to stretch out]:—a fathom:

  1. 1.

    a measure = two passus, Hb. 732. 5, Grág. ii. 262, 336, Landn. 35, 131, Fms. viii. 416, Eluc. 43, Gísl. 14; very freq. used in measuring depths or heights; thus fertugt djúp, þrítugr hamarr, etc. invariably means forty fathoms deep, thirty fathoms high; whereas roads are measured by ‘fet’, stuffs, etc. by ‘ells’.

  2. 2.

    the arms; brjóst ok f., Fms. v. 344, Sturl. i. 214, Rm. 16, Th. 9, Am. 73; sofa í faðmi e-m, to sleep in one’s arms, Hm. 114; hafa barn í faðmi, Fms. vii. 31: the bosom, Stj. 260. Exod. iv. 6: often in the phrase, fallask í faðma, to square one thing with another, set off against, Landn. 307, Orkn. 224, Glúm. 396, Bs. i. 696, Fs. 139, Gullþ. 19.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
cp.
compare.
Goth.
Gothic.
A. S.
Anglo-Saxon.
Engl.
English.
O. H. G.
Old High German.
Germ.
German.
Lat.
Latin.
Dan.
Danish.
Swed.
Swedish.
Gr.
Greek.
prop.
proper, properly.
freq.
frequent, frequently.
etc.
et cetera.

Tilvitnuð rit

Hb.
Hauks-bók. (H. IV.)
Grág.
Grágás. (B. I.)
Landn.
Landnáma. (D. I.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Eluc.
Elucidarium. (F. II.)
Gísl.
Gísla saga. (D. II.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
Rm.
Rígsmál. (A. II.)
Th.
Theophilus. (F. III.)
Am.
Atla-mál. (A. II.)
Hm.
Hává-mál. (A. I.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)
Orkn.
Orkneyinga saga. (E. II.)
Glúm.
Víga-Glúms saga. (D. II.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Fs.
Forn-sögur. (D. II.)
Gullþ.
Gull-Þóris saga. (D. II.)