fall valtr
lýsingarorð fall-valtr
adj. reeling, metaph. in eccl. writers, faltering, changeable, uncertain, of worldly things, opp. to heavenly; f. heimr, f. líf. Post. 656 B. 11, Magn. 504; f. hlutir, opp. to eilífr hlutir, Hom. 42; f. fagnaðr þessa lífs, Fms. i. 225; fallvaltan rikdóm, 1 Tim. vi. 17.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- eccl.
- ecclesiastical.
- opp.
- opposed.
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
Tilvitnuð rit
- Post.
- Postula sögur. (F. III.)
- Magn.
- Magnús saga jarls. (E. II.)
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)