fullting
nafnorð, hvorugkyn
n. (mod. fulltingi, and so in paper MSS.: it occurs also as masc., gen. fulltingjar, Ísl. ii. 74; þinn fullting (acc.), Fb. ii. 327); [A. S. fultum]:—help, assistance, Eg. 7, 331, 485, Greg. 40, K. Á. 122; falla í f. með e-m, to side with one, Grág. i. 1, ii. 343, Gísl. 43, (Ed. nokkurn fullting, masc.), passim.
COMPDS:
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- mod.
- modern.
- MSS.
- manuscript, manuscripts.
- masc.
- karlkyn (e. masculine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Ed.
- edition, editions, edited.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Greg.
- Gregory. (F. II.)
- K. Á.
- Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Gísl.
- Gísla saga. (D. II.)