Yrða

fulltingja

sagnorð

d, [A. S. fultum], to lend help, assist, with dat.; Guð mun f. þér, Fms. v. 193, viii. 26; fulltingja enum sára manni, Grág. ii. 27; fulltingja rétt biskups-stólsins, Fb. iii: to back a thing, Ó. H. 43, 75.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

A. S.
Anglo-Saxon.
dat.
þágufall (e. dative)

Tilvitnuð rit

Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Grág.
Grágás. (B. I.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)