Yrða

fyrirkoma

sagnorð fyrir-koma

kom, to destroy, put to death, with dat., Al. 132, Vígl. 22, Fms. i. 9: to prevent, avert, Korm. 208, Sks. 706; þá var svá fyrirkomít magni þeirra (cp. Germ. vorkommen), Fms. viii. 53.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

dat.
þágufall (e. dative)
cp.
compare.
Germ.
German.

Tilvitnuð rit

Al.
Alexanders saga. (G. I.)
Vígl.
Víglundar saga. (D. V.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Korm.
Kormáks saga. (D. II.)
Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)