fyrir koma
sagnorð fyrir-koma
kom, to destroy, put to death, with dat., Al. 132, Vígl. 22, Fms. i. 9: to prevent, avert, Korm. 208, Sks. 706; þá var svá fyrirkomít magni þeirra (cp. Germ. vorkommen), Fms. viii. 53.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- dat.
- þágufall (e. dative)
- cp.
- compare.
- Germ.
- German.
Tilvitnuð rit
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- Vígl.
- Víglundar saga. (D. V.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Korm.
- Kormáks saga. (D. II.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)